تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 270

مساهمون:

ص٢٧٠
چهل و هشت كه خوانديم : « وَ يَقُولُونَ مَتىَ هذَا الْوَعْدُ انْ كُنْتُمْ صَادِقينَ ) ؟ ( كافران ) مىگويند : اگر راست مىگوييد ، اين وعده‌ى قيامت كى خواهد بود ؟ حال در اينجا مىگويند « وَ صَدَقَ الْمُرْسَلُونَ » . به صدق رسولان اعتراف مىكنند . آيت الله مدرّسى : احسنتم ! اين هم نكته‌اى است درست . كمى آنسوتر منكران توحيد و معاد ، قُلدرانه و تمسخرآميز مىپرسند : اگر « راست مىگوييد » قيامت كى است ؟ به وضوح پيداست كه / ب‌هدف از اين استفهام ، طلب فهم نيست ! / بلكه انكار و استهزا مراد است . خدا مىگويد : « اندكى صبر ! وقتى صيحه‌ى اوّل و دوّم آمد ، آن وقت همه مىگويند : پيامبران « راست مىگفتند » .

دادگاه‌هاى متعدّد در مسير انسان !

خداوند در مسير زندگى انسان ، دادگاه‌هاى متعدّدى قرار داده است . در هر كدام از آن‌ها انسانْ توسّط خود و يا كسى محاكمه مىشود و به جرم خود اعتراف مىكند . آخرين دادگاهى كه برايش برپا مىشود ، لحظه‌ى قبل از پرتاب او در جهنّم است . بعد از آنكه او در دادگاه‌هاى قبلى محاكمه و محكوم شده و او را لب جهنّم آورده‌اند ، همان جا ملائكه او را نگاه مىدارند و از او مىپرسند : الَيْسَ هَذَا بِالْحَقِّ « 1 » « آيا اين راست است يا دروغ ؟ آيا اين حق نيست ؟ اين آتش هست يا نيست ؟ جهنّم هست يا نيست ؟ ! اين دروغ است يا راست است ؟ ! » مىگويد :
هامش
( 1 ) - / احقاف ، 34 : « وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَلَيْسَ هذَا بَالْحَقِّ قالُوا بَلَى وَ رَبِّنَا قَالَ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِمَا كُنْتُم تَكْفُرُونَ »
يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 270 | السيد محمد تقي المدرسي