هَذا مَا وَعَدَ الرَّحْمَنُ ؛
اين همان وعدهى خداست .
« آن » هم نمىگويد ؛ مىگويد : « اين » ؛ براى اينكه در حقيقتهايى كه حتماً واقع مىشود ، زمان معنا ندارد . در آيهى :
إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ . « 1 »
وقتى كه قيامت بر پا شد !
از لفظ « وَقَعَتْ » كه ماضى و مربوط به زمان گذشته است ، استفاده شده ؛ در حالى كه قيامت هنوز واقع نشده و حقيقتى است كه در آينده رخ خواهد داد .
جواب اين اشكال و در حقيقت تفسير آن در آيهى بعد مىآيد :
لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ . « 2 »
در وقوع آن دروغى نيست .
/ تمهيد ي كل الحقوق محفوظه تودويعنى حقيقتى است واقعشدنى و زمان در آن معنى ندارد .
99 درصد از رحمت خدا در قيامت جلوه مىكند
سؤال : اينها كه مأمور شدهاند به طرف آتش بروند ، چرا از اسم « الرّحمن » استفاده مىكنند ؟ بايد نكتهاى داشته باشد .
يكى از حاضران : براى استرحام و طلب رحمت از خداوند است .
جواب : اين يك احتمال است كه براى استرحام و طلب رحمت به هنگام برپاشدن قيامت باشد ؛ يا بگوييم : اساساً تعبير به « ما وَعَدَ الرَّحْمن » شده است تا بنده و جنابعالى به « رحمن بودن » خداوند توجّه پيدا كنيم .
در هر جاى قرآن كه صحبت از عذاب و عقاب و مشكلات هست ، اسمى از رحمت هم مىآيد ؛ چرا ؟ براى اين كه انسانْ بين خوف و رجاء ، اميد و بيم باشد . نه جرى شود و نه نااميد . در مقام وعظ ، نگوييم كه آخرت يعنى در
هامش
( 1 ) - / واقعه ، 1 .
( 2 ) - / واقعه ، آيه 2 .