تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يس اسماى حسناى الهى (فارسى) — صفحة 269

مساهمون:

ص٢٦٩
آتش فرو رفتن و اسير سلسله‌ى چندذراعى شدن . نه ! يك بُعد آخرت هم رحمت الهى است . خداوند رحمتش را به صد قسمت تقسيم فرموده ؛ نود و نه تاى آن را براى آخرت ذخيره نموده و يكى از آن براى دنياست . بنابر اين بايد تصوّرى كه از قيامت در ذهن ما ايجاد مىشود ، جايى باشد كه عمده‌ى رحمت خداوند در آن آشكار مىشود . مؤمنان تا ابد در رَوْح و ريحان خواهندبود و تنها مجرمان به فراخور حالشان در هول و هراس روز قيامت و بعد از آن در جهنّم واقع مىشوند ؛ كه اين هم باطنش رحمت و ظاهرش عذاب است : تا آن‌ها از آثار گناه خود پاك شوند و شايستگى رحمت‌هاى بىپايان الهى را به دست آورند . بسيارى از جهنّمىها پس از پاك شدن از آلودگيهاى گناه ، وارد بهشت مىشوند .

مرگ هفتاد پيامبر در بين‌الطّلوعين !

« هَذَا ما وَعَدَ الَّرحْمَنُ وَ صَدَقَ الْمُرْسَلوُن » اين همان است كه خداوند رحمان وعده داد و فرستادگانْ راست گفتند . خداوند چرا اينجا فرموده است : « صَدَقَ الْمُرْسَلُون » ؟ چطور يكباره نامى از رسولان به ميان مىآيد ؟ نكته‌اش اين است كه حقّ مرسلين ضايع نشود . رسولان در دنيا خيلى زجر كشيدند ؛ مورد تكذيب و استهزا قرار گرفتند ؛ كشته شدند ؛ بنىاسرائيل بين‌الطّلوعين ، هفتاد پيغمبر را كشتند ! چه موقع بايد حق اين‌ها گرفته و معلوم شود كه اينان راست مىگفته‌اند ؟ : آن روز ، روز قيامت است كه راستگويى اين‌ها آشكار مىشود . / ب

استفهامى كه به نيّت درخواست فهم نيست ! /

يكى از حاضران : با توجّه به آيه‌هاى قبل مىتوانيم علّت آوردن « وَ صَدَقَ الْمُرسَلونَ » را در اينجا دريابيم . اين آيه ، / ب‌اشاره و ارجاعى است / به آيه‌ى