و هنگامى كه به آنان گفته شود : « از آنچه خدا به شما روزى كرده ، انفاق كنيد ! » كافران به مؤمنان مىگويند : « آيا ما كسى را اطعام كنيم كه اگر خدا مىخواست ، خودْ او را اطعام مىكرد ؟ ! شما فقط در گمراهى آشكاريد ؟ ! »
انسان ، اعراض و روىگردانى خود را از حق و حقيقت ، با لعاب توجيه ، زينت مىدهد . يك نمونه از آن ، روىگردانى از انفاق است . وقتى نخواهد بدهد ، توجيه مىكند و مىگويد : « اينكه خدا اين نعمت را به من داده و به ديگرى نداده است ، اين است كه من شايستگى اين نعمت را دارم ؛ ولى او ندارد و من لزومى ندارد كه ديگرى را از شايستگىيى كه از آن محروم است ، برخوردار كنم ! » ببينيد شيطان چگونه با / باين توجيهاتِ غير صحيح ، / انفاق و نيكى را تعطيل مىكند ؟ !
بعد از اين توجيه مىافزودند :
« إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِي ضَلالٍ مُّبِينٍ » ؛
شما فقط در گمراهى آشكاريد !
يعنى : « شما خيلى گمراه هستيد و گمراهىتان هم خيلى آشكار است .
شما آمدهايد نعمتهايى را كه خدا به شما داده است ، به ديگران مىدهيد ! »
ريشهى اين حرف كافران ، در حقيقت همان حرفهاى نظام طبقاتى است كه مىگفتند : « خدا غنى را غنىْ و فقير را فقير خلق كرده و تا آخر هم به همين صورت بايد باقى بماند . »
آيا انفاق ، مخصوص مال است ؟
جاى اين سؤال وجود دارد كه آيا اين انفاق ، فقط مربوط به مال مىشود يا موارد ديگر را هم در بر مىگيرد ؟ از بعضى از آيات قرآن چنين استفاده مىكنيم كه انفاق ، مربوط به همهى نعمتهاى خداوند مىشود . خداوند