نيست » . « 16 » بدين سان دين حنيف اسلام به ما يادآور مىشود كه هنگام سوار شدن بر آنچه از چارپايان كه خدا آنها را مستقيما براى ما تسخير و رام كرده است و آنچه را به دست خود ما رام ما كرده از كشتى ( و اتومبيل ، و هواپيما و امثال آنها ) خدا را ياد كنيم تا به يادآوريم كه هدفهاى معنوى و مادّى كه در اين نعمت است كدام است ، هم چنان كه به ما فرمان داده كه به هنگام هر نعمتى از خوردنى و آشاميدنى و همسرى و ديدار خانهها و خفتن و بيدار شدن و وضو گرفتن و غسل كردن ، و حتى هنگام نگريستن در آينه ذكرها و دعاهايى را بخوانيم . اين همه براى آن است كه هدف هر نعمتى را به ياد آوريم و از آن غافل نمانيم و خدا را بر آنها سپاس داريم و شكر گزاريم و دستخوش سرمستى و بزرگ خويشتنى نشويم .
/ 443
[ سوره الزخرف ( 43 ) : آيات 15 تا 25 ]
وَ جَعَلُوا لَهُ مِنْ عِبادِهِ جُزْءاً إِنَّ الْإِنْسانَ لَكَفُورٌ مُبِينٌ ( 15 ) أَمِ اتَّخَذَ مِمَّا يَخْلُقُ بَناتٍ وَ أَصْفاكُمْ بِالْبَنِينَ ( 16 ) وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِما ضَرَبَ لِلرَّحْمنِ مَثَلاً ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَ هُوَ كَظِيمٌ ( 17 ) أَ وَ مَنْ يُنَشَّؤُا فِي الْحِلْيَةِ وَ هُوَ فِي الْخِصامِ غَيْرُ مُبِينٍ ( 18 ) وَ جَعَلُوا الْمَلائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبادُ الرَّحْمنِ إِناثاً أَ شَهِدُوا خَلْقَهُمْ سَتُكْتَبُ شَهادَتُهُمْ وَ يُسْئَلُونَ ( 19 )
وَ قالُوا لَوْ شاءَ الرَّحْمنُ ما عَبَدْناهُمْ ما لَهُمْ بِذلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلاَّ يَخْرُصُونَ ( 20 ) أَمْ آتَيْناهُمْ كِتاباً مِنْ قَبْلِهِ فَهُمْ بِهِ مُسْتَمْسِكُونَ ( 21 ) بَلْ قالُوا
/ 444
هامش
( 16 ) - نور الثقلين ، ج 4 ، ص 593 .