/ 445
حتى اگر براى شما چيزى بياورم كه از آنچه پدرانتان را بر آن يافته بوديد هدايت كنندهتر باشد
رهنمودهايى از آيات :
براى آن كه بينش انسان نسبت به واقعيّت آفريدگان دقيق و نافذ شود و بدين وسيله رابطهء خود را با عالم آفرينش به شكلى درست درآورد و آن را به مقام آفريدگار بالا نبرد ، و براى آن كه پرستش انسان نسبت به آفريدگار خود از هر نوع آلودگيهاى شرك آميز تصفيه شود ، و بداند كه نعمتها از سوى اوست و با شريك ساختن بندگان او در نعمت بخشى نسبت به آفريدگار منعم كفران نعمت نكند ، و در نتيجه براى آن كه رابطهاش با نعمتها رابطهاى سالم و برانگيخته از نور يكتاپرستى باشد ، آيات اين درس حقايق توحيد و يكتاپرستى را كه از آلودگيهاى معتقدات جاهليّت پالوده و ناب شده مىآورد . از جملهء آن معتقدات نظريّهء حلول است كه پيروان آن مىپندارند كه جزئى از خدا در وجود بندگان او موجود است كه خدا را از مقام ربوبيّت و پروردگارى مطلق يك درجه فرود مىآورد ، و بنده را به همان اندازه به مرتبهء ربوبيّت فرا مىبرد . اين عقيده كفر و ناسپاسى آشكارى نسبت به نعمتها و از جانب كسى است كه خداى سبحان به دو نعمت بخشيده است ، و در طبيعت انسان است كه به چنين مرحلهء فرودين كفر سقوط كند .
قرآن ، اين پندار و مدّعا را ناروا مىشمرد كه مىگويند خدا دختران را براى خود برگزيده و پسران را به آنها اختصاص داده در حالى كه مىبينى مادينگان را بد مىشمرند تا آنجا كه اگر به يكى از آنها مژدهء تولّد ( دخترى زا ) دهند رويش سياه گردد و آكنده از خشم شود .