/ 379 روابط داخلى آن عفو كردن يكديگر و از خود گذشتگى و ايثار حكمفرماست ، و نيرو و خشم خود را براى ستيزه با ستمكاران و جابران ذخيره مىكند .
ما كه امروز در شرايط نبرد با دشمنان دين به سر مىبريم چه قدر به عفو كردن يكديگر و گذشت در ميان خود نيازمنديم ! و اگر پاداش بزرگى را كه در عفو وجود دارد بشناسيم بيگمان دستاوردهايى جزئى كه از مبارزهء داخلى خود انتظار داريم يا پيروزى خود را بر يكديگر بسيار كوچك و حقير خواهيم شمرد . در حديث پشت در پشت از امام صادق ( ع ) آمده است كه گفت : پيامبر خدا ( ص ) گفت :
« بر شماست عفو و گذشت ، زيرا عفو جز عزّت بنده را نيفزايد ، پس يكديگر را عفو كنيد تا خدا شما را عزيز و قدرتمند سازد » .
شايد اين عزّت و تسلّط از طريق پيروزى آنها بر دشمن خود حاصل مىشود كه نتيجهء همبستگى داخلى و گذشت و عفو آنان نسبت به يكديگر است ، و چه بسا كه روايت زيرين بدين حقيقت اشاره مىكند كه ( نقل از امام ابى الحسن ( ع ) ) مىگويد :
« هرگز دو دسته با يكديگر برخورد نمىكنند مگر آن كه خدا آن دستهاى را كه از لحاظ عفو بزرگتر است پيروزى مىبخشد . » « 100 » [ 41 ] قرآن قسمتى از افكار منفى را كه پارهاى در ميان امّت انتشار مىدهند رد مىكند ، از اين قبيل كه ستيزه با ستمگران و شورش عليه انحراف سبب آشفتگى اوضاع و اخلال امن و آرامش است ، در حالى كه سبب اين امر همانا ستم سلطهء حاكم و انحراف آن است ، پس ستم است كه سبب از بين بردن امنيّت مىشود نه مبارزهء با ستم از طرف مجاهدان .
«
وَ لَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولئِكَ ما عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ
- و بر كسانى كه پس از ستمى كه بر آنها رفته باشد انتقام مىگيرند ملامتى نيست . » پس در اين صورت روا نيست كه بر آنان ملامت رانيم ، زيرا آنها حقوق
هامش
( 100 ) - موسوعة بحار الانوار ، ج 68 ، ص 424 .