«
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً
- بر اين مزدى از شما نمىخواهم » سخن را پايان داد ، سپس گفت : «
إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
- مگر دوست داشتن خويشاوندان » يعنى ولى خويشاوندى خود را با شما به يادتان مىآورم ، و گويى از لحاظ لفظ اجر و مزدى است ، امّا بواقع مزدى در كار نيست .
اين مفسّر معروف در تقرير پاسخ هم چنان پيش مىرود و گويد : صاحب كشّاف از پيامبر ( ص ) نقل مىكند كه گفت :
« هر كس بر دوستى آل محمد ( ص ) بميرد شهيد مرده است ، هلا ! ( به هوش باشيد ) هر كه بر دوستى آل محمد ( ص ) بميرد آمرزيده است ، هلا ! هر كه بر دوستى آل محمد ( ص ) بميرد توبه كار مرده است ، هلا ! هر كه بر دوستى آل محمد بميرد مؤمنى با ايمان كامل مرده است ، هال ! هر كه بر دوستى آل محمد بميرد فرشتهء مرگ و سپس نكير و منكر به دو مژدهء بهشت دهند ، هلا ! هر كه بر دوستى آل محمد بميرد او را چنان كه عروس را به خانه شوهر برند به زفاف بهشت برند ، هلا ! هر كه بر دوستى آل محمد بميرد براى او در گورش دو در به بهشت گشايند ، هلا ! هر كه بر دوستى آل محمد بميرد خدا گور او را زيارتگاه فرشتگان رحمت سازد ، هلا ! هر كه بر دوستى آل محمد بميرد بر آيين سنّت و جماعت مرده است ، هلا ! هر كه / 340 بر دشمنى آل محمد بميرد روز قيامت نوشتهاى برابر ديدگانش آيد كه از رحمت خدا نااميد شود ، هلا ! هر كه بر دشمنى آل محمد بميرد كافر مرده است ، هلا ! هر كه بر دشمنى آل محمد بميرد بوى بهشت را نشنود » .
اين است آنچه صاحب كشّاف آن را روايت كرده ، و من گويم آل محمد ( ص ) همان كسانى هستند كه كار خود را به دو وا گذاشتند و همهء كسانى كه كارشان در حدّ كمال و استوارى به دو واگذار شده بود همان آل ( و خانواده ) اند ، و شك نيست كه پيوستگى ميان فاطمه و على و حسن و حسين با پيامبر خدا ( ص ) محكمترين پيوستگيها بوده و اين موضوعى است كه به نقل متواتر همچون امر معلوم و مسلّمى درآمده ، پس واجب آمده كه ايشان همان « آل خانواده » باشند ، و نيز مردم در كلمهء « آل » اختلاف كردهاند . گروهى گفتهاند مراد خويشاوندان است و برخى