اينرو با ديدن آن زن ، تصميم گرفت به او تجاوز كند . زن كه از قصد او مطمئن شد ، به خود لرزيد و پريشان شد . مرد گفت : چرا پريشان شدى ؟ زن گفت : از او مىترسم و با دست به آسمان اشاره كرد . مرد گفت : تو مرتكب گناهى نشدهاى و چنين از خدا مىترسى ، در حالىكه من تو را مجبور به گناه مىكنم . به خدا سوگند كه من به پريشانى و ترس ، از تو سزاوارترم . سپس برخاست و بىآنكه به آن زن تعدّى نمايد ، از آن جزيره رفت و همواره به فكر توبه و بازگشت بود و بهطور مرتّب ، نياز به توبه را به خود تلقين مىكرد . روزى در بين راه به راهبى برخورد و آفتاب داغ بر سر آن دو مىتابيد . راهب به مرد جوان گفت : دعا كن تا خداوند ، ابرى بر سر ما قرار دهد كه آفتاب ما را نسوزاند . جوان گفت : من براى خود نزد خداوند كار نيكى نمىبينم ، تا جرأت كنم چيزى از او بخواهم ؛ يعنى حالت شرمندگى و سرافكندگى در او تجلّى يافته بود . پس راهب ، دعا كرد و جوان آمين گفت . به زودى ابرى بر سر آنان سايه انداخت . هر دو قسمتى از راه را زير ابر راه رفتند تا بر سر دو راهى رسيدند ، جوان از يك راه و راهب از راه ديگر رفت و ابر ، مرد جوان را همراهى كرد . « 1 » خداوند متعال ، دعاى جوان را مستجاب كرده بود و اين به خاطر دستيابى او به حالت توبه ، و نيز حالت شرمندگى و سرافكندگى در وجود او بود .
3 . مطالعه ، تفكّر و تكرار آيات مربوط به توبه
يكى ديگر از راهكارهاى رسيدن به حالت توبه و مداومت و استمرار اين حالت
معنوى ، اين است كه انسان ، آيات كريمهاى را كه در قرآنكريم راجع به توبه وجود دارد ، مطالعه و براى خود تكرار كرده و در آن تفكّر و تدبّر نمايد . مطالعهء اين آيات ، ميزان رحمت و مغفرت پروردگار متعال را براى آدمى آشكار مىسازد و تكرار آن ، او
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 69