چه مىكرد ؟ آيا تا حال شده است كه صد مرتبه خالصانه و صادقانه بگوييم : « الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ » و قلباً از خداى سبحان تشكر و قدردانى كنيم ؟
غفلت از شكر نعم الهى از بىوفايى انسان سرچشمه مىگيرد و بىوفايى براى خواص ، گناه است و نياز به توبه دارد ؛ زيرا كفران نعمت ، يعنى عدم شكرگزارى نعمت و عدم استفادهء صحيح در جهت رضاى خداوند از آن نعمت ، در منطق قرآن كريم بسيار ناپسند و نكوهيده است . تا جايى كه مىفرمايد :
قُتِلَ الْإِنْسانُ ما أَكْفَرَه « 1 »
كشته باد انسان كه چقدر كافر و ناسپاس است
قرآن كريم مىفرمايد : مرگ بر اين انسان كه چقدر ناشكر است و كفران نعمت مىكند . حال اگر طرف خطاب اين آيه شريفه ما باشيم ، چه مىكنيم ؟
از سوى ديگر بايد گفت : بسيارى از افراد علاوه بر قدر ناشناسى و ناشكرى خداوند ، از پروردگار خويش شكايت و گلايه نيز دارند و به او اعتراض مىنمايند . يعنى به جاى تشكر خالصانه از خداوند ، طلب كار او هستند و معضلاتى كه در اثر اشتباه خود يا ساير بندگان ، براى آنان پديد آمده است را تقصير خداوند مىدانند و با بىشرمى از او گله مىكنند و در قلب خويش ، خداوند را ظالم مىپندارند . گناه اين طرز تفكّر براى خواص بسيار بزرگ است و بايد از آن توبه نمايند .
خداوند با رأفت و رحمت خويش از اين تصوّرات و تفكّرات غلط و جاهلانه مىگذرد ، و گرنه اتّهاماتى كه برخى از مردم به خداى تعالى نسبت مىدهند ، اگر قرار بر محاسبه و عقاب آن باشد ، عذاب سخت الهى را به همراه دارد .
همين كه انسان از زندگى خود رضايت نداشته باشد ، نوعى ناشكرى است .
هامش
( 1 ) . عبس / 17