تحصيل علم و دانش كند ، اگر وقت خود را تلف نمايد و در جلسات لغو و برنامههاى بىثمر شركت كند ، يا به تماشاى فيلمها و برنامههايى مشغول شود كه براى دنيا و آخرت او نتيجهاى ندارد ، گناهكار محسوب شده و بايد از گناه خويش توبه كند .
عمر انسان بسيار ارزشمند است و بايد از لحظات آن در جهت پيشرفت و تعالى علمى و روحى استفاده گردد :
گوهر عمر بدين خيرگى از دست مده * آخر اين درّ گرانمايه بهايى دارد
امّا متأسّفانه عموم مردم ، عمر خويش را تلف مىكنند و مطلقاً از زشتى اين كار غافلند ، و يا بدتر اينكه آن را به هزاران وجه غلط ، توجيه مىكنند . از عمر استفادهء بسيارى مىتوان كرد ، تا جايى كه اگر كسى در راه مستقيم قرار گيرد و از فرصتهاى زندگى در جهت حركت بهسوى كمال و سير بهسوى خداى تعالى بهرهبردارى كند ، مىتواند به مقام عنداللّهى دست يابد ، مقامى كه بهشت و نعمتهاى آن در مقابل او كوچك و ناچيز است و به چنين كسى خطاب مىشود :
يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ، ارْجِعي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً « 1 »
قرآن كريم در آيهء عبرتانگيزى ، بيان مىكند كه يكى از اساسىترين علل گرفتارى و شقاوتمندى اهل جهنّم ، هدر دادن عمر و اتلاف اين سرمايهء بزرگ است . آنان هنگامى كه به جهنّم مىافتند ، درمىيابند كه چه گوهر گرانبهايى را از دست دادهاند . در جهنّم مىسوزند و التماس مىكنند كه به دنيا بازگردانده شوند ، ولى آه و نالهء آنان ديگر نتيجهاى ندارد و ياورى پيدا نمىكنند :
وَ هُمْ يَصْطَرِخُونَ فيها رَبَّنا أَخْرِجْنا نَعْمَلْ صالِحاً غَيْرَ الَّذي كُنَّا
هامش
( 1 ) . فجر / 28 - 27