من دو چيز گرانبها براى شما مىنهم : كتاب خدا و عترت خود ؛ اهل بيتم ، و آن دو تا وقتى كه در حوض بر من وارد شوند از هم جدا نمىشوند ، اگر دست به دامن آن دو شويد هرگز گمراه نخواهيد شد .
سعادت و رستگارى بشريّت ، در گرو تمسّك به قرآن و عترت است . اگر خواص در انس با اين دو اقيانوس رحمت الهى كوتاهى كنند ، بايد توبه نمايند .
شيعهء اهلبيت ( ع ) بايد يك لحظه تصور كند كه اگر به اين مذهب راستين هدايت نمىشد ، چه سرنوشتى در انتظار او بود ؟ اگر ائمّهءطاهرين ( ع ) و شاگردان مجاهد آنان ، تشيّع را از نسلى به نسل ديگر منتقل و حفظ و حراست نمىكردند و فقها و علماء و شهداء در راستاى بقاى تشيّع ، جانفشانى نمىكردند ، ما اكنون
شيعه نبوديم و اينك كه از نعمت عظيم تشيّع برخورداريم ، اگر قدر آن را نمىدانيم ، بايد توبه كنيم .
توفيق انجام عبادات و درك لذّت و شيرينى اعمال عبادى ، نعمت بزرگ ديگرى است كه خداوند متعال به خواصّ از اهل ايمان عنايت فرموده و بايد شكر آن را به جا آورند .
گاهى انسان بايد فكر كند كه اگر نماز در متن زندگى او نبود ، چه شقاوتى او را احاطه مىكرد ؟ اهل نماز و ساير عبادات ، واجب است شكرگزار نعمت عبادت و توفيقى كه خداى سبحان به آنان عطا فرموده است باشند و عدم شكرگزارى اين چنين نعمتهايى نزد اهل معرفت و خواص ، گناه است و نسبت به آن توبه مىكنند .
اهتمام به برگزارى و شركت در جلسات معارفى اهلبيت ( ع ) و نيز جلساتى كه براى گرامىداشت مقام آنان برپا مىشود ، مثل برنامههاى عزادارى و جشن و سرور اهلبيت طاهرين ( ع ) بهرهبردارى معنوى و اخلاقى از آن جلسات ، توفيق عظيمى است كه به هر كسى عطا نمىشود . بنابراين اشخاصى كه از اين نعمت آشكار برخوردارند بايد شكر آن را بهجا آورند و در اين راستا ، از آن جلسات نورانى ، توشهء
سير و سلوك (منزله دوم: توبه) (فارسى) — صفحة 240
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٤٠