تاريخ نيز به روشنى گواهى مىدهد كه اگر كسى توبه كند و ضمن جبران گذشته ، به اصلاح آينده بپردازد ، آيندهء روشن و درخشانى در انتظار او خواهد بود . به عنوان مثال ، علىبنابىحمزه كه از ياران امام صادق ( ع ) است ، در روايتى چنين نقل مىكند :
دوستى داشتم كه از كاتبان دستگاه بنىاميه بود . روزى به واسطهء من ، از امام
ششم تقاضاى ملاقات كرد و آن حضرت خواستهء او را اجابت كردند . پس از ورود به محضر امام ، سلام كرد و گفت : فدايت شوم ، من در ديوان بنىاميه هستم و از اموال آنان به ثروت فروانى رسيدهام و در پرداخت حقوق واجب دارايى خود كوتاهى كردهام .
امام صادق ( ع ) فرمودند : اگر امثال شما بنىاميه را يارى نمىكرديد ، هرگز حقّ ما را سلب نمىكردند . جوان گفت : فدايت شوم ، آيا براى من راه نجاتى هست ؟ فرمودند : اگر بگويم انجام مىدهى ؟ گفت : آرى انجام مىدهم . فرمودند : پس ، آنچه از دستگاه بنىاميه به دست آوردهاى ، رهاكن . هر مالى غصب كردهاى ، به صاحبش برگردان و اگر صاحب مال را نمىشناسى ، از جانب او صدقه بده ، من در پيشگاه خداى عزّوجل ، بهشت را براى تو تضمين مىكنم .
آن جوان پس از سكوتى طولانى گفت : فدايت شوم ، آنچه فرمودى انجام مىدهم . سپس ، مطابق آنچه عهد كرده بود ، عمل كرد ؛ يعنى از همهء اموال خود و حتّى از لباسهايى كه به تن داشت ، دست شست ، تا جايى كه من براى اينكه عريان نباشد ، برايش لباس خريدم . چند ماهى نگذشت كه مريض شد . روزى به عيادت او رفتم و مشاهده كردم كه در حال احتضار است . چشمانش را گشود و به من گفت : سوگند به خدا كه مولاى تو ، به وعدهء خود وفا كرد . اين جمله را گفت و از دنيا رفت . آنگاه به حضور امام صادق ( ع ) رسيدم . آن حضرت چون به من نظر
سير و سلوك (منزله دوم: توبه) (فارسى) — صفحة 167
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٦٧