شرمندگى در مقابل خداوند براى انسان ايجاد مىكند و زندگى سالمى را براى وى رقم خواهد زد .
12 ) دستيابى به مقام خشوع
توبهء حقيقى و توبهاى كه از دل آدمى سرچشمه گرفته باشد ، مىتواند انسان را به مقام خشوع برساند . در اين مقام ، دل سالك در برابر عظمت خداوند سبحان مىتپد و خشيت حقتعالى ، سراسر وجود او را فرا مىگيرد و حالتى به او دست مىدهد كه خودبهخود در پيشگاه پروردگار خويش تضرّع و زارى مىكند و سر به سجده مىگذارد .
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ إِذا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آياتُهُ زادَتْهُمْ إيماناً وَ عَلي رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ « 1 »
مؤمنان تنها كسانى هستند كه چون ياد خدا به ميان آيد دلهايشان مىترسد ، و چون آيات او بر آنان خوانده شود بر ايمانشان مىافزايد ، و همواره بر پروردگارشان توكّل مىكنند .
از صفات مؤمن آن است كه وقتى به ياد خداوند مىافتد ، در دلش نوعى خشيت يا به عبارت سادهتر ، نوعى ترسِ مطلوب سايه مىافكند و در مقابل خداوند متعال خجالتزده مىشود . اين حالت است كه بيش از دنيا و آنچه كه در آن است ارزش دارد و حتى از بهشت ، قيمتىتر است . از اين جهت اهل معرفت يك ساعت مناجات در دل شب را با تمام دنيا معاوضه نمىكنند .
پيامبر گرامى ( ص ) مىفرمايند :
هامش
( 1 ) . انفال / 2