روزى از او . خوب اين مرتبه توكل براى عموم مردم چنين است . اگر همين هم براى ما بود . براى عموم مردم بود . نود درصد صفات رذيله رفع مىشد . گناهان از جامعه برداشته مىشد .
علم اخلاق يك بدى يا خوبى دارد . اين است كه رذايل همه و همه وابسته به يكديگرند گويا شباهتى به وحدانيت خدا دارند . به وساطت وجود دارند . بالاخره اين توحيد در ربوبيت ، اين مقام توكل ، اين مرتبهى است كه همه بايد داشته باشند . اما بايد بدانيم كه يك افرادى هم هستند كه مقدارى بالاتر رفتهاند . خدا رحمت كند پدر مرا كه مىفرمود : آن وقت با فافله كربلا مىرفتند . جايى منزل كرديم ، ديديم يك آقايى آنجا خوابيده است ، گفتيم شايد غذا نخورده باشد ، يك كسى رفت بيدارش كرد و گفت كه بيا غذا بخور . گفت كه مرغ پلو دارى ؟ گفتم نه گفت : نه ، من نمىآيم ، گفت آمديم ، خيال كرديم ديوانه است ، در وسط راه مرغ پلو ! غذا نان خالى گيرشان نمىآيد ، حالا به او گفتيم بيا نهار بخور ، گفت مرغ پلو داريد يا نه ! گفت فهميديم ديوانه است ، گفت : اتفاقاً ركن الملوك اصفهان رسيد . بعد از شستن دست نهار را كشيد ، به من تعارف كردند ، گفتم من ناهار خوردهآم اما اين آقا كه اينجا خوابيده ناهار نخورده است و مىگويد كه مرغ پلو مىخواهم .
اخلاق در توحيد (فارسى) — صفحة 87
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٨٧