ندارد . به عبارت ديگر زير پرچم خدا نيستى . و الا اگر انسان راستى به قول اميرالمؤمنين سلامالله عليه باور كند لكيلا ديگر نه دلبستگى به اين دنيا پيدا مىكند تا آن خوشحالى بدبختش كند ، نه غم و غصه دارد از نبود اين دنبا . تا اينكه آن غم و غصه او را بدبخت كند . هيچ كدامش براى او نيست . نه غم دارد نه غصه . يك دنيا اطمينان دارد . مشكل هر چه فراوان باشد خدا را دارد . « المؤمن كالجبل الراسخ لا تحركه الحوادث » هيچ مشكلى نمىتواند تكانش بدهد . براى اينكه كوه زير پرچم خداس . نتيجه اينكه دنيا بخواهد دارد آخرت هم دارد . راستى اگر كسى مقام توكل داشته باشد و توحيد در ربوبيت را قبول داشته باشد ، عزم كرده باشد ، ديگر براى خاطر پول دزدى نمىكند . ديگر براى خاطر اين دنيا تقلب و حقهبازى نمىكند ، دروغ نمىگويد . اگر راستى مقام توكل باشد و بداند لا مؤثر فى الوجود الا الله ديگر براى زيارتش داد و فرياد نمىكند . ديگر براى رياستش العياذ بالله ظلم ، غيبت ، تهمت ، شايعه ندارد . براى اينكه مىداند زير پرچم اوست فهو حسبه . خوب اين توكل براى عموم مردم است كه اگر عموم مردم اين حالت را داشتند ، حتى حالت اينكه مىگفتند اسباب ظاهرى از ما اين است كه ما بايد دنبال سبب برويم . ما بايد با توكل زانوى اشتر ببنديم . و بالاخره كار از ما
اخلاق در توحيد (فارسى) — صفحة 86
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٨٦