جسم ، حال افراطى به خود بگيرد ، يك انسان عياش و تنبلى مىسازد كه ديگر خواستههاى آدمى را برآورده نمىكند و همانطور كه از يك اسب تنبل و شكمباره نمىتوان كار كشيد ، انسان پرخور ، تنبل و بيكار هم از عهده ى مسؤوليتى كه دارد بر نمىآيد . در روايات ما هم از افراد تنبل و بيكاره و پرخور و پرخواب مذمت شده و آنها را مبغوضترين مردم در نزد خدا خواندهاند .
حضرت موسى ( ع ) به خداوند متعال عرض كرد : خدايا مبغوضترين افراد پيش تو چه كسانى هستند ؟ خطاب آمد :
آنها كه شبها چون مردارى مىخوابند و روزها را به بطالت و بيكارى مىگذرانند « 1 » يعنى آن كسى كه نه به فكر دنياست و نه به فكر آخرت و بيشتر اوقات خود را به گفتگوهاى پوچ و بى جا و مجالس لهو و لعب مىگذراند . البته اين در صورتى است كه گناه ديگرى نكند ، فيلمهاى شهوتانگيز نبيند ، موسيقيهاى منحرف و مبتذل و فاسد نشوند و قمار و ساير كارهاى حرام نداشته باشد كه در آن صورت ديگر تكليفش روشن است .
قرآنكريم راجع به افراد بىمسؤوليتى كه در زندگى خود ، اسراف روا مىدارند و به عياشى روى آوردهاند مىفرمايد :
وَ اصْحابُ الشِّمالِ ما اصْحابُ الشِّمالِ في سَمُومٍ وَ حَميمٍ وَ ظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ ، لا بارِدٍ وَ لا كَريمٍ ، انَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلكَ مُتْرَفينَ ، وَ كانُوا يُصِرُّونَ عَلَي الحِنْثِ العَظيمِ « 2 » « و اصحاب شمال ، چه اصحاب شمالى ( آنها كه نامه عملشان به دست چپ داده مىشود ) ! . آنها در ميان بادهاى كشنده و آب سوزان قرار دارند . و در سايه دودهاى متراكم و آتشزا ، سايهاى كه نه خنك است و نه آرامبخش . آنها پيش از اين ( در عالم دنيا ) مست و مغرور نعمت بودند . و برگناهان بزرگ اصرار مىورزيدند » .
هامش
( 1 ) - جيفة بالليل و بطال بالنهار ، بحارالانوار / ج 13 ، ص 54 .
( 2 ) - سوره ى واقعه / 41 - 46 .