شوخيهاى بيجاى آنان با داماد كه از ديد روايات ، گناهى بسيار بزرگ به شمار مىرود . در اخبار مىخوانيم كه اگر زنى با مرد نامحرم و يا بالعكس ، مردى با زن غير ، شوخى شهوتانگيز و يا حتى تبسم شهوتآلود كند و بدون توبه ، آن هم با شرايط خاص خودش از دنيا برود ، صد سال در جهنم معذب مىماند و از اين بالاتر ، شنيده شده كه بعضى از زنان و مردان مسلمان و نمازخوان ، به جهت حضور در مجلس و احياناً به خاطر پوشيدن لباس و داشتن آرايش كذايى كه ممكن است در هنگام نماز از قيافه بيفتد ، از خواندن نماز صرفنظر مىكنند و يا نمازى بدون وضو و به صورت سرپايى به جاى مىآورند ، نمازى كه اگر كسى خداى ناكرده ، دو ركعت از آن را عمداً به جاى نياورد و بدون توبه بميرد ، ديگر مورد شفاعت اهلبيت ( ع ) واقع نمىشود .
موارد ديگرى كه اساساً در اين گونه وليمه دادنها و جشنهاى عروسى پيدا مىشود ، از جمله اختلاط زن و مرد و يا لااقل برخورد مداوم بين نامحرم به عنوان گرفتن و دادن شيرينى و چاى و امثال آن نيز گناهى بزرگ و ناشى از ضعف حيا و عفت در زنان و دختران و بىغيرتى در مردان و پسران است و ننگى آشكار بر مسلمانان و جامعه اسلامى ، و فرقى نمىكند كه اين گونه مراسم در تالار و سالنهاى عمومى باشد و يا در خانه و اماكن خصوصى برگزار گردد .
وليمه ى مستحب يا اسراف و تبذير حرام ؟ !
به هر صورت ، قراردادن وليمه و استحباب آن براى بركت دادن و مباركى عروسى و سيرنمودن فقير و ضعيف و رفع بلا و چشم و نظر است ، اما به نظر مى رسد كه در وليمهها و جشنهاى امروزى هيچكدام از اين مقاصد برآورده نمىشود ، بلكه اسراف و تبذيرهاى بىحد و حسابى مىشود كه انسان از شنيدن آمار و ارقام آن به تعجب مىافتد و متحير مىماند . مثلًا براى يك ساعت آراستن جايگاه عروس ، در جشن عروسى گاه مبالغ كلانى گلهاى مختلف خريدارى مىشود و پولهاى گزاف بابت مخارجى از اين قبيل