جشنهاى پرخرج و تشريفاتى
يكى از سنتهاى حسنهاى كه در اسلام بر آن سفارش و تأكيد شده است ، وليمه دادن و اطعام ديگران است . يعنى اينكه وقتى خداوند به كسى خير كثيرى عطا فرمود ، مثلًا همسرى نصيبش كرد ، به او فرزندى عنايت نمود ، خانهاى برايش فراهم ساخت و . . . به شكرانه ى آن ، ديگران را كه عمدتاً فقرا و ضعفا و بيچارگان ، مورد نظر هستند ، به غذايى اطعام كند و دعاى خير آن را بدرقه راه خويش و تداوم اين نعمت سازد ، و نيز بلا و چشم و نظر را از خودش بگرداند و رفع نمايد . ولى اگر چنان كه براى كسى چنين امرى مقدور نبود و خواست كه با قرض و سختى آن را تهيه نمايد ، ديگر ، استحباب از آن برداشته مىشود .
اما متأسفانه امروزه وليمه دادنها كه اصولًا به صورت جشن برگزار مىگردد ، نه تنها اطعام فقرا و مساكين نيست ، بلكه كسانى مورد دعوت قرار مىگيرند كه غالباً افرادى متمول و متمكن هستند و نيازى به اين غذاها ندارند و اگر فقيرى هم باشد ، شايد به صورت ناچارى و چون فاميل بوده به مراسم وليمه فراخوانده شده است . به علاوه ، مسئله مهمترى كه در اين گونه مراسم واقع مىشود ، گناه و كارهاى حرام است . نمونهاش ، رفتن داماد در كنار عروس آن هم در مقابل زنهاى زينت شده ى نامحرم ، و خداى ناكرده