دراهنما
چهارمين چيزى كه در اين راه شرط اساسى است ، راهنماست . مسلم است كه انسان براى پيمودن راهى كه تا به حال نرفته است ، راهنما مى خواهد . طى اين مرحله بى همرهى خضر نمى شود . ظلمات است ، بايد از گمراهى ترسيد . قطعاً اين راه ، راهنما مى خواهد . راهنماى اين راه دو گونه است :
1 . راهنماى ظاهرى ؛ افرادى كه آشنا هستند ، معلم اين راه هستند . بايد دنبال اين ها باشيم ؛ يعنى علما ، يعنى روحانيت . آن كسانى كه از زمان امام صادق ( ع ) تا الآن اين دين را به مردم رسانده اند .
پيغمبر اكرم ( ص ) وقتى كه در مدينه تشكيل حكومت دادند ، طلبه تربيت كردند . مبلّغ آماده كردند هم مبلّغ در مدينه ، هم مبلّغ خارج از مدينه : « الَّذينَ يُبَلِّغونَ رِسالاتِ اللهِ وَ يَخشَونَهُ وَ لا يَخشَونَ احَداً الَّا اللهَ » « 1 »
هامش
( 1 ) - كسانى كه تبليغ رسالتهاى الهى مى كنند ، از خدا مى ترسند و از هيچ كس جز او بيم ندارند . ( احزاب / 39 )