تمايلات انسان عجيب است و خدا نكند توفانى شود . غريزه مانند سيل است . اگر در مقابل سيل سدّى محكم و فولادى قرار داشته باشد جلوى آن را مى گيرد امّا اگر سدّ خاكى و خاكريز و گونى هاى شن باشد ، سيل همه را بر مى دارد و مى برد . هر كدام از غرايز را كه حساب كنيد به همين شكل است . مثال عوامانه اى كه از نظر روانشناسى و زيست شناسى نيز صحيح است ، مى گويد در ميان حيوانات ميمون بچّه اش را بسيار دوست دارد حيوان شناسان نيز مى گويند ميمون بچّه اش را بيشتر از انسان دوست دارد - اطاقى را كه كف آن را مى توانستند گرم كنند ، مهيّا نمودند و ميمونى را با بچّه اش به داخل آن فرستادند . ابتدا كه سطح حمّام حرارت زيادى نداشته ميمون مادر ، فرزند خود را به دندان گرفت و به اين سو و آن سو حركت مى كرد امّا وقتى حرارت كف اطاق خيلى زياد شد ، بچّه اش را روى زمين گذاشت و خود روى او ايستاد تا نسوزد . بله ، ميمون بچّه اش را خيلى دوست دارد امّا تا موقعى كه مسئله ى جانِ خودش جلو نيايد . حتّى بسياز اتّفاق افتاده است كه انسان بر اثر شدّت گرسنگى و غريزه ى جوع بچّه اش را سر بريده و خورده است ! فرويد فرضيه غلطى دارد و عجيب اينكه اين فرضيه غلط هنوز در كتاب ها مطرح است . يكى از شاگردان فرويد ، فرضيه ى او را رد مىكند و مى گويد : آقاى فرويد ! خدا نكند جوانى گرسنه شود كه در آن حالت ، يك زن با جمال را براى خوردن بهتر مى خواهد تا براى اطفاء شهوت و چقدر
ويژگيهاى معلم خوب (فارسى) — صفحة 173
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٧٣