روايتى است از حضرت عيسى ( ع ) كه فرموده اند : من توانستم مرده را زنده كنم امّا نتوانستم احمق را تربيت كنم . اگر احمق شبانه روز عبادت كند و سالها نيز به آن مشغول باشد ، عبادتهاى او ارزشى ندارد و مانند اعمالش سبك است . از سوى خداوند امر شد كه به سراغ عابد احمقى بروند و او را امتحان كنند . آمدند و به عابد گفتند : الحمدلله وضع خوبى دارى . مجرّدى و در مكان خلوت ، رابطه با خداوند دارى و روزىِ تو نيز كه از عالم غيب مى رسد ؛ ديگر چه حاجتى دارى ؟ عابد آهى كشيد و گفت : غمى دارم كه نمى دانيد . گفتند : چه غمى ؟ گفت : اين علفها را ببينيد ؛ خشك مى شوند و از بين مى روند ؛ اگر خدا الاغى مى داد كه ا را مى چراندم ، چقدر خوب بود ! احمق معمولًا اين گونه است . عقل چيز خوبى است و خوشا به حال كسانى كه عقل دارند ، لذا از جوانان تقاضا دارم روى عقل و تعقّل خود كار كنند تا آدم پخته اى شوند . اگر شما مى خواهيد عقلتان كامل و قوى شود ، حرف عقل را بشنويد و آن را زير پا نگذاريد و اگر حرف عقل را زير پا نهاديد ، كم كم احمق مىشويد و عقل خود را با اين كار از بين مى بريد . قرآن كريم مى فرمايد :
إِنَّ شَرَّ الدَّوَابَّ عِندَاللهِ الصُّمُ البُكُمُ الَّذِينَ لَا يَعقِلُونَ ( انفال ، آيه ى 22 )
ويژگيهاى معلم خوب (فارسى) — صفحة 171
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٧١