مثل من باشيد و من نمى خواهم مثل من باشيد ، اما «
اعينونيبورعٍ و اجتهاد وعفةو سداد
» على را كمك كنيد . چگونه ؟ مى فرمايد من از حلال خدا نخوردم ، شما از حرام خدا نخوريد و حداقل موظب باشيد كه چه مى خوريد . يعنى تا اندازه اى كه مىشود از شبهات اجتناب كنيد . حال چنانچه اجتناب از شبهات از نظر خوردن ، لباس و اجتماع نمى توان كرد اما اجتناب از شبهات از نظر زبان كه ممكن است .
اجتناب از شبهات در بكارگيرى زبان
« وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ انَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ اولئِكَ كانَ عَنْهُ مَس ئُولَا » ( اسراء / )
سخن را نسنجيده و ندانسته بر زبان نياوريد و اگر شك داريد كه غيبت است يا نه ، دروغ است يا راست ، جاى اجتناب و سكوت مى باشد . اگر خوردن غذاى پاك و حلال يقينى امكان ندارد ، سخن پاك كه مى توان گفت .
شيخ انصارى رضوان الله عليه در فرائد ، آنجا كه سخن از برائت است شايد بيش از ده روايت از امام صادق عليه السلام و ديگر ائمه طاهرين نقل مىكند كه اگر نفس شخصى مرتكب شبهه شود به تدريج جرى شده و وقتى نفس جرى گردد كم كم گناه مىكند . اعمال شيطان عجيب است ، او از كم شروع كرده ، اما به كم قانع نيست . نفس اماره نيز چنين است . يعنى از كم شروع مىكند ، اما به كم قانع نيست . مثلًا شيطان ابتدا انسان را تحريك مىكند كه به انسان نگاه كند ، بعد تحريك به صحبت كردن ، سپس تبسم ، و سرانجام كار به جاى باريك مى كشاند . همچنين ابتدا شيطان شبهه شنيدن غيبت و سپس شبهه بيان غيبت را ايجاد مىكند و يا با شنيدن شايعه آغاز نموده و بتدريج نفس را