از علف بيابان و آب چشمه بخورد و بياشامد . اگر چه ايشان در كتاب فرائد يك فتامل نيز دارد يعنى در بيابان هم معلوم نيست چگونه بشود .
وسواس درد بزرگى است و خدا نكند كسى به آن مبتلا گردد . يك فرد وسواسى چنين تعريف مى كرد : مى خواستم دو ركعت نماز با طهارت كامل بخوانم ، لذا درون آب نهر رفته و خود و لباسهايم را شستم . سپس ريگى از بيابان بجاى مهر برداشته و همانجا دو ركعت نماز خواندم . اما پس از نماز ديدم كسى با مهرى كه بر آن سجد كردم استنجاء كرده بود . آرى ، معمولًا بدين گونه است و اگر كسى بخواهد بيش از حد مواظب باشد كار خراب تر از هميشه مىشود . بنابراين اجتناب از شبهات بسيار مشكل است . اما اگر كسى بخواهد به راستى سير به سوى حق كند تا آن اندازه كه امكان دارد بايد آن را رعايت نمايد .
درباره ى حضرت آيةالله مرحوم آقا سيد باقر درچه اى كه يكى از مراجع بزرگ تقليد بوده و مدتى استاد مرحوم آيةالله العظمى بروجردى نيز بوده اند مطالب جالبى مى گويند . مثلًا ايشان به قدرى محتاط بود كه حتى سهم امام را براى اينكه بگيرد و به ديگرى بدهد قبول نمى كرده است . يكى از شاگردان ايشان مى گفت : آن زمان پانصد تومان كه بيشتر از پانصد تومان فعلى بود براى مرحوم آقا سيد باقر آوردند ، اما ايشان فرمودند : من دو سه ريال قرض دارم كه از اين پانصد تومان بر مى دارم ، بقيه آن را ببريد و به اهلش بدهيد كه ما اهلش نيستيم .
همچنين نقل مى كنند كه يكى از تجار اصفهان مرحوم آقا سيد محمد باقر را مهمان كرده و چند نفر از علما را نيز به واسطه ى ايشان دعوت كرد . در اين مجلس غذاى مفصل و فراوانى پخته و سفره رنگينى انداختند . مرحوم آقا سيد محمد باقر مقدار كمى از اين غذا خوردند . وقتى سفره را برچيدند صاحب منزل قباله اى آورد تا ايشان امضاء كند . اما تا چشم آقا به قباله افتاد رنگشان تغيير كرده و به لرزه افتادند . سپس
بسوى حق (فارسى) — صفحة 71
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٧١