شصت يا هفتاد سال عبادت مىشود . يك وقت مىرسد به آنجائى كه : « افْضَل مِنْ عِبادة الثَقَلين » مىشود .
استاد بزرگوار ما ، علّامه طباطبائى ( ره ) مىفرمودند : اين خلوص ، رنگ عجيبى است . اگر به چيز كوچكى بخورد ، چيزى كه به حسب ظاهر اصلًا ارزش نداشته باشد ، كبريت احمر مىشود ؛ و اگر هم اين رنگ به چيزى نخورد ، آن چيز هر چه به حسب ظاهر پرارزش باشد ، بال مگسى ارزش ندارد . حرف علّامه طباطبائى ريشه روايى و قرآنى دارد .
- روايتى از منية المريد درباره اخلاص
مرحوم شهيد در « مُنية المريد » روايتى نقل مىكند . مىفرمايد : كسى را به صف محشر مىآورند . به اين آقا مىگويند كه چه كاره بودى ؟ مىگويد من هفتاد سال ترويج دين كردم . قال
الباقر و قال الصادق گفتم و بالاخره مطالعه دينى داشتم و عالم و دانشمند شدم . هفتاد سال در راه دين خدا زحمت كشيدم . موهايم را در راه دين سفيد كردم .
خطاب مىشود بله ، اما براى اين بود كه به تو بگويند كه بَه بَه چه عالمى ! هفتاد سال عمرش صرف شده اما اخلاص نداشته . خطاب مىشود اين شخص را به آتش جهنم بيندازيد . مىفرمايد فرد ديگرى را صف محشر مىآورند . مىگويند : چه كاره بودى ؟ مىگويد : من يك عمرى پول جمع كردم . اما هر چه جمع كردم به فقرا و ضعفا دادم . هفتاد