سرپرست شما ، ولى شما ، خداست و پيغمبر است و آن كسى است كه ايمان دارد ؛ علاوه بر ايمان ، نماز هم مىخواند ؛ علاو بر نماز ، به فقراء و ضعفا رسيدگى مىكند و در حال ركوع زكات مىدهد . اين آيه شريفه ، كه ولايت اميرالمؤمنين ( ع ) را پهلوى ولايت پيغمبر ( ص ) و پهلوى ولايت خدا گذاشته ، در شأن اميرالمؤمنين ( ع ) نازل شده است . وقتى كه آن حضرت در حال خواندن نماز مستحبّى بودند ، فقيرى به مسجد آمد . كسى به او چيزى نداد . خواست مأيوسانه از مسجد بيرون برود . مولا اميرالمؤمنين ( ع ) در ركوع بود . دستش را دراز كرد . آن گدا فهميد و انگشتر را از دست آن حضرت بيرون آورد . در اين موقع آيه ولايت نازل شد .
من فكر مىكنم اين انگشتر ارزان قيمت بوده است . چون در آن زمان مسلمانان در مضيقه عجيبى بودند و معلوم است كه اميرالمؤمنين ( ع ) انگشتر قيمتى دست نمىكردند . اصلًا رسم آن حضرت اين نبود كه چيز قيمتى در بر كند . لباس او از كرباس بود . بسيار ساده ، كفش او بسيار ساده ، فقط چيزى كه از آن حضرت ساده نبود شمشرش بود به نام ذوالفقار ؛ كه جبرئيل از عالم غيب آورده بود ؛ والّا همه وسائل اميرالمؤمنين ( ع ) فوقالعاده ساده بود . از جمله انگشترش . اما رنگ اخلاص به اين انگشتر خورده بود و به اندازهاى به اين انگشتر ارزش داده است كه عُمَر گفته بود كه من حاضر بودم اگر دنيا را داشتم ، اگر قطارهاى شتر داشتم ، بدهم و اين آيه در شأن من نازل بشود .
اخلاق در خانه (فارسى) — صفحة 266
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٦٦