پرسيدند . گفت يا رسول الله ! به من اهانت كرد و من ناراحت شدم . اگر در آن وقت سرش را جدا مىكردم همهاش براى خاطر خدا نبود . قدرى هم براى انتقامجويى شخصى بود . مىخواستم همهاش براى خاطر خدا باشد . از اين رو بلند شدم و مقدارى قدم زدم تا آن حالت غضب آلودگى من از بين رفت ؛ آنگاه سر را جدا كردم تا صد در صد براى رضاى خدا باشد . ضربت يك شمشير بيشتر نبوده ، اما « افضل مِنْ عِبادَة الثَّقَلَيْنَ » است . زيرا رنگ خلوص به آن خورده . آن هم خلوص اميرالمؤمنين ( ع ) .
- نزول آيه ولايت
علاوه بر اين ، سيصد آيه در قرآن وجود دارد كه همه ، يعنى شيعه و سنى ، قائل هستند كه در شأن على ( ع ) است . در ميان اين آيات آيهاى است به نام « آيه ولايت » كه بهتر از آن آيه در قرآن نداريم ، كه فخرى است براى شيعه ، و اين آيه شريفه از نظر شيعه و بسيارى از علماى اهل تسنّن ، دليل خوبى براى امامت اميرالمؤمنين ( ع ) ، و خليفه بلافصل بودن آن حضرت است . و آن آيه شريفه اين است :
( انَّما وَلِيُّكُمُ اللهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ امَنُوا الَّذينَ يَقيمُونَ الصَّلوة وَ يُؤْتُونَ الزَّكوة وَ هُمْ راكِعُونَ ) « 1 »
هامش
( 1 ) . سوره ى مائده ، آيه ى 55 .