بعد از اين قضيّه خيال مىكردند هر كس در ركوع چيز بدهد آيه برايش مىآيد ! لذا مرتّب در ركوع به فقير چيزى مىدادند . نمىدانستند كه حساب ، حساب ديگر است . حساب ركوع نماز و انگشتر نيست ، حساب خلوص اميرالمؤمنين ( ع ) است .
انصافاً اگر كسى بگويد كه آيه ولايت به دو جهان ارزش دارد اشتباه نكرده . اگر كسى بگويد كه آيه ولايت به بهشت ارزش دارد ، اشتباه نكرده . خداوند اين ايه را به على ( ع ) پاداش
داده است . براى اينكه آن حضرت براى پاداش كار نكرد ؛ و پاداش كسى كه فقط كار براى خدا كند نه براى پاداش ، خيلى بزرگ است . كار كردن براى پاداش خوب نيست . اگر كسى بتواند عبادتش ، كارهاى خانهاش ، كارهاى اجتماعش ، مخلصانه و براى رضاى خدا باشد ، بسيار مهم است .
درباره اين حديث كه :
« تَفَكُّرُ ساعَة خَيْرٌ مِنْ عِبادَة سَنَة » يا آن چه كه استاد بزرگوار ما حضرت امام ( قدّه ) نقل كردند كه : « تفكر ساعة خير من عبادة ستين سنة » يا « سبعين سنة » يعنى يك روايت مىگويد يك لحظه فكر كردن ، علم جويى و علميابى ، حقيقت جويى ، حقيقتيابى ، با يك سال عبادت برابر است ؛ روايت ديگر مىگويد با شصت سال و روايت ديگر با هفتاد سال عبادت برابر است ؛ اين اختلاف براى چيست ؟ براى اينكه در ميزان اخلاص ، اختلاف است . خلوص ، هر چه بيشتر باشد ، ارزش آن بالاتر مىرود ؛ تا برابر
اخلاق در خانه (فارسى) — صفحة 267
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٦٧