كه خداوند روزى هفتاد بار به اينها نگاه مىكند يعنى بر قدرت اينها مىافزايد . « 1 » انسان در بهشت قدرتش تا اندازهاى است كه خلاقيت دارد . مثلًا مىتواند ميوه و درخت خلق كند و نهر ايجاد نمايد و اين قدرت مرتب بيشتر مىشود . افاضه از طرف حق است ، افاضه روى افاضه .
اين هر دو معنا درست است و منافات هم ندارد زيرا طولى است . يعنى بر تخت عزت ، بر تختى كه زير درختهاست نشسته ، اما در زير سايه خدا قدرت دارد ، اراده و خلاقيت دارد و به علاوه مرتب افاضه از طرف حق است و قدرت روى قدرت مىآيد « 2 » .
هامش
( 1 ) - يا احْمَد انَّ فِى الجَنَّة قَصْراً مِنْ لُؤلُؤه فَوْقَ لُؤلُؤة ، وَ دُرَّة فَوْقَ دُرَة لَيسَ فيها قَصَمٌ وَ لا وَصْلٌ ، فيهًا الخَواصُّ ، انْظُرُ الَيهِمْ كُلَّ يوْمٍ سَبْعينَ مَرَّة ( فاكلمهم ) وَ اكَلِمُهُمْ ، كُلَّما نَظَرْتُ الَيهِمْ ازيدُ فى مُلْكِهِمْ سبعين ضِعْفاً وَ اذا تَلَذَّذَ اهْلُ الجَنَّة بِالطَّعامِ وَ الشَّرابِ تَلَذَّذُوا ( اولئك ) بِكَلامى وَ ذِكْرى وَ حَديثى قالَ يا رَبِّ ما عَلامات ( علامة ) اولئكَ ؟ قالَ : هُمْ فِى الدُّنْيا مَسْجُونُونَ ، قَدْ سَجِنُوا الْسِنَتُهُمْ مِنْ فُضُولِالكَلامِ وبُطُونُهُمْ مِنْ فُضُولِ الطَّعامِ اين مصاحبهاى عاشقانه است بين خداى تعالى و حضرت رسول اكرم ( ص ) كه در شب معراج رخ داده و به روايت معراجيه معروف است . ( در اين جمله حضرت رسول الله صلواتالله عليه و آله با « يا احمد » مورد خطاب خداوندى قرار گرفتهاند و مشتمل بر دستوراتى عالى با مضامين بلند است ) ترجمه : يا احمد در بهشت قصرى است از لؤلؤ بلكه برتر از لؤلؤ و از در اما برتر از در ، در آن شكستگى و چسبيدگى نيست . در آن خواص هستند . به آنها هفتاد با نظر ميكنم و با آنها صحبت ميكنم ، و هر بار به آنها نظر ميافكنم بردارايى آنها هفتاد برابر ميافزايم و آنگاه كه اهل بهشت از خوردن و آشاميدن لذت مىبرند اينها از گفتگو با من و ياد من و صحبتم لذت مىبرند . حضرت رسول صلواتالله عليه سؤال كردند ، پروردگارا نشانه اينها چيست ؟ خدا تعالى فرمود : اينان در دنيا زندان شدهها هستند ، كسانى كه زبانهاشان از پرگويى بسته و شكمهاشان از پرخورى ( ارشاد القلوب ديلمى ص 279 ، بحارالانوار ج 77 ، ص 23 ) .
( 2 ) - عبارتى است از مرحوم علامه طباطبايى ( ره ) كه فرمودند : قدرت اراده در آخرت و بهشت كه مىتواند هر چه بخواهد خلق كند باذن الله ، دقيقاً با قدرت اراده شخص در اين دنيا ارتباط دارد . آن كس كه مىتواند چشم را از نامحرم بپوشد و يا از مال حرام و يا . . . ، محرمات را انجام ندهد و قدرت انجام تكاليف واجبه و مستحبه را دارد ، به همان اندازه در آن عالم قدرت ايجاد خواهد داشت و رواياتى زياد گوياى اين نكته است كه مىفرمايد « عبدى اطعنى حتى اجعلك مثلى » بندهام اطاعتم كن تا تو را مثل خودم كنم . همانطور كه من گويم بشو مىشود ، تو هم بگو مىشود و يا در مورد كسى كه مستحبات را انجام دهد چنين بيانى هست كه : به من نزديك نمىشود بندهاى از بندگانم به چيزى كه محبوبتر نزد من باشد از آنچه بر او واجب كردهام و البته به مستحبات به من نزديك مىشود تا او را دوست بدارم وقتى دوستش داشتم من گوش او مىشوم كه با او مىشنود و چشم او كه با آن مىبيند و زبان او كه با آن تكلم مىكند اگر من را بخواند پاسخش مىدهم و اگر سؤالم كند عطايش مىكنم . ( اصول كافى جلد 2 ، صفحه 252 ) .