نشانه و دليل ديگر آن كه ما نژاد بشر را در كشتى پربار سوار كرديم ( او را از درياى پرموج به ساحل نجات رسانيديم ) كه خود و اجداد و فرزاندانشان را بر روى دريا حمل مىكند و به ساحل نجات مىرساند .
وَ خَلَقْنَا لَهُم مِّن مِّثْلِهِ مَا يَرْكَبُونَ ( 42 ) « و براى آنها مثل كشتى خلق كرديم ، چيزى را كه بر آن سوار شوند »
اين آيه در مورد خشكى است يعنى چارپايانى را آفريده كه حيواناتى رام باشند و اهلى ، علاوه بر اينكه سوارى مىدهند از خود آنها استفادهها برده مىشود ، از قبيل پشم و گوشت و شير البته لفظ « ما يركبون » يعنى آنچه كه سوار آن شوند ، شايد مقصود اتومبيل و ترن و هواپيماهاى غولپيكر هم باشد و به نظر مىرسد لفظ « ما يركبون » تاب تحمل اين معانى را هم داشته باشد .
وَ إِن نَّشَأْنُغْزِقْهُمْ فَلَا صَريخَ لَهُمْ وَ لاهُمْ يُنقَذُونَ ( 43 ) « و اگر بخواهيم ( به تندى موجى چنان همه را به دريا غرق كنيم كه ابداً نه فريادرسى و نه راه نجاتى يابند »
اگر ما بخواهيم آنها را غرق مىكنيم « فلا صريخ لهم » ديگر فريادرسى نيابند . خودشان كه نمىتوانستند براى خودشان دريا را مسخر كنند ، و نمىتوانند كشتى را مسخر كنند . چنانچه اگر وضع چوب به طريقى بود كه زير آب مىرفت ، يا وضع طورى بود كه چيز مجوف و تو خالى روى آب نمىايستاد « و لا هم ينقذون » ديگر كسى نبود كه اين غرق شدهها را نجات دهد . الآن هم اگر مشيت خداى تعالى قرار گيرد ، تند بادى مهيب يا موجى مىتواند همه را در هم شكند و خرد كند . آيا در اين هنگام فريادرسى جز خداى متعال هست ؟
إِلَّا رَحْمَهًمِّنَّا وَ مَتَعاً إِلِ حِينٍ ( 44 ) « مگر باز لطف و رحمت ما آنها را نجات دهد و تا وقت معين بهره زندگى بخشد »
معارف اسلام در سوره يس (فارسى) — صفحة 205
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص٢٠٥