مىشود . اگر جسم و بدن زمانهاى مختلف انسان در قيامت محشور شود ، پس بايد هر انسانى از نظر جسمى در قيامت به اندازهء كوهى باشد و چنانچه جسم يك زمان خاص در قيامت زنده شود ، ترجيحى است كه برترى خاصى ندارد و به آن ترجيح بدون مرجّح گفته مىشود . اين امر قبيح است و خداى سبحان مرتكب امر قبيح و زشت نخواهد شد .
در پاسخ به اين شبهه بايد گفت كه از منظر قرآن كريم ، شكى نيست كه جهان آخرت غير از اين جهان است . اينجا ظاهر است و آنجا باطن ، اينجا مجاز است و آنجا حقيقت ، و از اين جهات نحوهء ظهور انسان در عالم آخرت بايد با همان عالم متناسب باشد ، نه با اين دنيا . و جسمى كه آدمى در عالم قيامت دارد ، همانند روح او داراى حيات ابدى و شعور سرمدى خواهد بود ؛ بنابراين لازم نيست كه « عين » جسم دنيايى او باشد ، بلكه بنا بر تعبير قرآن كريم « مثل » جسم دنيايى او و شبيه به آن خواهد بود .
نَحْنُ قَدَّرْنا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَ ما نَحْنُ بِمَسْبُوقينَ ، عَلي أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثالَكُمْ وَ نُنْشِئَكُمْ في ما لا تَعْلَمُون « 1 »
وَ ضَرَبَ لَنا مَثَلًا وَ نَسِيَ خَلْقَهُ قالَ مَنْ يُحْيِ الْعِظامَ وَ هِيَ رَميمٌ . . . . أَ وَ لَيْسَ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِقادِرٍ عَلي أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلي وَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَليمُ « 2 »
هامش
( 1 ) . واقعه / 61 - 60
( 2 ) . يس / 78 و 81