مىشود . آنگاه اگر در زمرهء نيكان باشد به بهشت و اگر در صف گنهكاران باشد به جهنّم وارد مىشود .
يعنى هم جسم انسان از نعمتهاى بهشتى برخوردار و يا از آتش و درد جهنم در هم كوبيده مىشود و هم روح او از معنويات بهشتى لذّت مىبرد و يا سوزش و درد جهنّم را درك مىكند .
معاد جسمانى يك امر ضرورى در اسلام است و اديان ديگر نيز آن را پذيرفتهاند و در قرآن كريم ، بيش از هزار آيه معاد جسمانى را با صراحت بيان كرده است . « 1 »
شبههء آكل و مأكول
دربارهء معاد جسمانى شبهاتى مطرح شده است كه فيلسوفان و محدّثان و متكلّمان به آنها پاسخ دادهاند . « 2 » در اين نوشتار فرصت بازگوئى آن شبهات و پاسخهاى مربوط نيست و صرفاً به يك شبهه كه به شبههء آكل و مأكول شهرت يافته است اشاره مىشود .
خلاصهء شبهه اين است كه انسان در زندگى دنيائى خود ، از لحاظ جسمى و ظاهرى دائماً در حال تغيير و تحوّل است و حتّى هر چند سال يك مرتبه كاملًا از لحاظ ظاهرى عوض
هامش
( 1 ) . ر . ك : نساء / 56 ، اسراء / 98 - 99 ، يس / 65 و 78 و 79 ، فصّلت / 21 - 20 ، واقعه / 56 - 52 و 23 - 20 ، الحاقّه / 24 ، قيامت / 4 - 3 ، مطففين / 35 - 34
( 2 ) . در كتاب « معاد در قرآن » از تأليفات معظم له ، در مورد شبهات « معاد جسمانى » بحث شده است .