به عنوان مثال جسم انسان در پيرى « مثل » جسم او در جوانى است ، ولى « عين » آن نيست و در قيامت نيز چنين امرى تحقّق مىيابد . سرّ مطلب در اين است كه تمام لذّات و دردها مربوط به روح است و جسم ، وسيلهاىبراى لذّت بردن و يا عذاب كشيدن محسوب مىشود . بنا بر تعبير فلاسفه ، شخصيت انسان ، انسانيت اوست و انسانيت ، مربوط به روح او است و جسم هيچ دخالتى در تحقّق آن ندارد .
برزخ
واژهء « برزخ » در لغت به معنى چيزى است كه ميان دو شىء قرار مىگيرد . « عالم برزخ » يا « عالم قبر » يا « عالم ارواح » به عالمى گفته مىشود كه ميان دنيا و آخرت واقع شده است . اين عالم داراى سه منزل است كه عبارتند از منزلى در وقت مرگ ، منزلى در قبر و منزلى تا روز قيامت .
روشنترين تصويرى كه از زندگى در عالم برزخ وجود دارد اين است كه روح انسان ، پس از پايان زندگى دنيوى و ويرانى جسم فعلى ، در اجساد لطيفى قرار مىگيرد كه شبيه و مثل جسم دنيوى است ، ولى از عوارض و خصوصياتآن بر كنار است .
در برخى از روايات عالم برزخ به حالت رؤيا و خواب تشبيه شده است . « 1 » و بر اساس آياتى از قرآن كريم ، نيكوكاران در برزخ ، متنعّم و بدكاران در آن عالم ، معذّب خواهند بود . « 2 »
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 6 ، ص 271
( 2 ) . ر . ك : يس / 27 - 26 ، غافر / 46