غايب مىشود ، غيبتى كه بر امامتش ثابت نمىماند مگر كسى كه خداوند قلب او را براى ايمان امتحان كرده باشد . » « 1 »
امامت و ولايت اميرالمؤمنين على بن ابىطالب ( ع )
در خصوص ولايت و خلافت بلافصل اميرالمؤمنين ، على بن ابيطالب ( ع ) بيش از هزار دليل آورده شده است و عالمان بزرگ شيعه و سنّى در اين باره كتابها نوشتهاند ، كتابهايى مانند : عبقات الانوار ، المراجعات ، الغدير ، احقاق الحقّ از عالمان برجسته شيعه ، و ينابيع الموّدهء ، فصول المهمّهء و شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد از عالمان بزرگ اهل سنّت ؛ ما از بين اين دليلها به سه دليل اشاره مىكنيم :
دليل اوّل : بنابر دلايل فراوانى ، اميرالمؤمنين ( ع ) از هر نظر بهخصوص از نظر علمى مقدّم بر همگان است و بر اساس آيهء مباهله « 2 » آن حضرت « نفس پيامبر گرامى » ناميده شده است كه خود نشان بارزى براى افضل بودن اميرالمؤمنين ( ع ) نسبت به سايرين است . به خصوص اينكه نظير اين آيه و آيات ديگرى كه در شأن حضرت على ( ع ) نازل شده است ، در شأن هيچكس ديگرى نازل نشده است . و بنابر حكم عقل ، هركه افضل است بايد مقدم باشد ، بهويژه در امر مهمّى چون خلافت و ولايت لزوم مقدّم بودن اميرالمؤمنين ( ع ) بديهى است .
دليل دوّم : به اقرار شيعه و سنى و بر اساس روايات متواتر
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 36 ، ص 249
( 2 ) . آل عمران / 61