تفسير اين آيهء شريفه به اختصار اين است كه : « رجس » كه به معناى اثرات سوء « انديشهء باطل » و يا تأثيرات سوء « عمل باطل » است ، از وجود مبارك اهل بيت عصمت و طهارت ( ع ) دور شده است ، چرا كه آن وجودهاى مقدّس ، هيچ انديشهء باطل و هيچ عمل باطلى ندارند و از اين جهت آن حضرات از جهل ، عجز ، معصيت ، صفات رذيله و نداشتن فضائل پاك و مبرّا بوده و در نتيجه داراى علم مطلق ، قدرت مطلق ، عصمت مطلق ، تهذيب مطلق و نيز داراى تحليه مطلق و خلاصه متخلّق به اخلاق الهى هستند .
امامت دوازده امام ( ع )
نزديك به ده هزار روايت از طريق شيعه و سنى دربارهء امامت دوازده نفر از اهل بيت پيامبر گرامى ( ع ) نقل شده و در كتب معتبر شيعه و سنى موجود است .
برخى از اين روايات نظير روايات « ثقلين » ، « سفينه » « 1 » و « ائمهء اثنى عشر » « 2 » به طور فشرده دلالت بر مدّعاى شيعه دارند .
« الْائِمَّةُ بَعْدى اثْنا عَشَرَ كُلُّهُمْ مِنْ قُرَيْشٍ » « 3 »
و برخى ديگر مقصود را رساتر و گوياتر بيان كرده است . « 4 »
هامش
( 1 ) . مستدرك الوسائل ، ج 7 ، ص 254 ؛ بحار الانوار ، ج 23 ، ص 123
( 2 ) . بحار الانوار ، ج 36 ، ص 239
( 3 ) . كفايهء الاثر ، ص 27
( 4 ) . بحار الانوار ، ج 36 ، ص 291 ؛ بحار الانوار ، ج 33 ، ص 148