راجع به قضيه مهدويت شبهاتى مطرح شده است از جمله اينكه : از زمان ولادت بلكه از زمان باردارى مادر مكرّمه ايشان تا زمان غيبت آن امام ، همراه با خرق عادت و مسائل عجيب است و اين وقايع طورى نقل شده كه عقل آن را باور نمىكند ، يا او در كجاى كره زمين است ؟ يا چگونه يك نفر بيش از هزار سال عمر مىكند ؟ و چگونه بر كرهء زمين مسلّط مىشود ؟
بايد توجّه داشت كه اين اشكالها در واقع اشكال نيست ، استبعاد ( يعنى چيزى را بعيد دانستن ) است ، در قرآن شريف نيز با خرق عادت كه با جريان هاى طبيعى سازگار نيست روبرو هستيم و اين امر شايد وضعيت وجودى حضرت ولىّ عصر « عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف » را در ذهن ما روشنتر كند .
خداوندى كه موسى ( ع ) را بر روى رود خروشان نيل در صندوقى زنده نگه داشت و او را در دامان دشمنش پروراند ، مسلّماّ قدرت اين را دارد كه ولى مطلق خود را ، به هر نحو و در هر كجا كه بخواهد ، زنده و سالم نگه دارد .
إِذْ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّكَ ما يُوحى ، أَنِ اقْذِفيهِ فِي التَّابُوتِ فَاقْذِفيهِ فِي الْيَمِّ فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لي وَ عَدُوٌّ لَهُ وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي وَ لِتُصْنَعَ عَلى عَيْني « 1 »
آن خدايى كه عيسى ( ع ) را پيامبر به دنيا آورد و واداشت با مردم سخن بگويد ، و به او سعهء صدر و وسعت علم عطا فرمود ، و او را زنده نگه داشت ، قدرت دارد كه به ولىّ خود نيز
هامش
( 1 ) . طه / 39 - 38