خداوند و نشانهء رضايت به تقدير اوست :
« وَ اسْتَلِم الْحَجَرَ رِضىً بِقِسْمَتِهِ وَ خُضُوعاً لِعِزَّتِهِ » « 1 »
* سعى بين صفا و مروه ؛ اين عمل خاطرهء شيرينى است از پيامبر بزرگ خداوند كه پروردگار عالم در قرآن او را به خُلَّت پذيرفته است :
وَ اتَّخَذَ اللَّهُ ابْراهيم خَليلًا « 2 »
خدا ابراهيم را به دوستى خود انتخاب كرد .
پيامبرى كه مقام عبوديت و تسليم او را پروردگار عالم امضا كرده است :
اذْ قال لَهُ رَبُّهُ أسْلِم قال اسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمين « 3 »
بخاطر بياور هنگامى را كه پروردگار به او گفت : اسلام بياور ( و تسليم در برابر حق باش . او فرمان پروردگار را از جان و دل پذيرفت ) گفت : در برابر پروردگار جهانيان تسليم شدم .
سعى بين اين دو كوه ، تجسّم اميدوارى زنى است كه با اميد به
هامش
( 1 ) 1 . مصباح الشّريعة ، باب 22
( 2 ) 2 . نساء / 125
( 3 ) 3 . بقره / 131