* طواف ؛ طواف تشبّهى است به فرشتگانى كه پيرامون عرش خداوند دائم در طوافند :
وَ تَرَى الْمَلائِكَةَ حافّين مِن حَول الْعَرْشِ يُسَبِّحُون بِحَمْدِ رَبِّهِم « 1 »
فرشتگان را مىبينى كه بر گرد عرش خدا حلقه زدهاند و پروردگار خود را حمد مىكنند .
همانگونه كه طواف آن ملائكه در عرش ، نشانهء عشق آنها به خداوند است ، طواف بنده نيز نشانهء عشق بنده به خداست .
« طِفْ بِقَلْبِكَ مَعَ الْمَلائِكَةِ حَول الْعَرْشِ كَطَوافِكَ مَعَ الْمُسْلِمين بِنَفْسِكَ حَول الْبَيْتِ » « 2 »
آن چنان كه جسمت پيرامون بيت خدا دور مىزند ، با قلب خود گرداگرد عرش خداوند طواف كن .
تكرار طواف بهمنظور پيدا شدن مقام تسليم و عبوديت است ، و با حصول اين مرتبه ، دريدهشدن حجابها و پس از آن آراستهشدن به زينت ذلّت و مسكنت در مقابل حق ، تواضع و حلم در مقابل
هامش
( 1 ) 1 . زمر / 75
( 2 ) 2 . مصباح الشّريعة ، باب 22