همان معراج مؤمن است برود .
پيامبر اكرم ( ص ) هنگام نماز چنان تلاطم درونى پيدا مىكردهاند كه عايشه مىگويد : « نه ما ايشانرا مىشناختيم و نه ايشان ما را . » « 1 » و هرگز در آن هنگام كسىنمىتوانست با آن حضرت صحبت كند ، زيرا آن نبىّ گرامى ( ص ) ، هنگام نماز خود را در محضر خداى تبارك و تعالى مىديدند و از اين رو لازم بود پيش از نماز مهيّاى اين ملاقات وصفناشدنى گردند ؛ يعنى مقدّمات لازم براى اداى فريضهء نماز را فراهم آورند . اين رفتار پيامبر اكرم ( ص ) نمايانگر اين است كه نماز مقبول - نمازى كه بهشت را براى انسان واجب مىكند و لااقل يك دعاى مستجاب بههمراه دارد - نيازمند آمادگى قبلى است و بايد مقدّمات آن فراهم شود .
نمازى كه با عجله و سرسرى و بدون مقدّمه و آمادگى خوانده شود ، در صورتى كه مطابق با دستور نماز كه در رسالههاى عمليه ذكر شده است خوانده شود صحيح است و موجب مىشود نمازگزار تاركالصّلوهء نباشد ، بهعبارت روشنتر صرفاً رفع تكليف مىكند . امّا عبادت و نماز مقبول به قول قرآنكريم ، نياز به آمادگى دارد و صرفاً از متّقين پذيرفته مىشود :
إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقين « 2 » متّقى كسى است كه قبل از ورود به نماز خود را آماده كرده باشد و با دلى پاك و جسمى دور از گناه و معصيت در وقت نماز ، در حالى كه تلاطم درونى دارد ، وارد مسجد
شود و به اقامهء نماز جماعت بپردازد و پس از پايان نماز نيز مؤخّرات آن كه عبارتند
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 67 ، ص 400 : « وَ قَالَتْ عَائِشَهءُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص يُحَدِّثُنَا وَ نُحَدِّثُهُ فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلَاهءُ فَكَأَنَّهُ لَمْ يَعْرِفْنَا وَ لَمْ نَعْرِفْه » ؛ و نيز عدّهء الداعى ، ص 152
( 2 ) . المائدهء / 27