« وَ اللَّهِ لَوْ أُعْطِيتُ الْأَقَالِيمَ السَّبْعَة بِمَا تَحْتَ أَفْلَاكِهَا عَلَى أَنْ أَعْصِىَ اللَّهَ فِى نَمْلَة أَسْلُبُهَا جُلْبَ شَعِيرَة مَا فَعَلْتُهُ » « 2 » به خدا ، اگر هفت اقليم را با آن چه زير آسمانهاست به من دهند تا خدا را نافرمانى كنم و پوست جوى را از مورچهاى به ناروا بربايم ، چنين نخواهم كرد . ما بايد از اين روش و منش اميرالمؤمنين ( ع ) الگو بگيريم و حدّاقل يك قدم به جلو بر داريم . اميرالمؤمنين ( ع ) در جاى ديگر مىفرمايند : شما نمىتوانيد مثل من باشيد ، امّا : « أَعِينُونِى بِوَرَعٍ وَ اجْتِهَادٍ وَ عِفَّة وَ سَدَادٍ » « 3 » با تقوا و تلاش و پاكدامنى و درستى به من كمك كنيد . نمونههاى اين مرتبه از شجاعت اميرالمؤمنين ( ع ) در تاريخ زياد است . زنى به نام « سودهء همدانيه » ، پس از شهادت اميرالمؤمنين ( ع ) بر معاويه وارد شد . معاويه به سبب كنايههاى او در ايّام جنگ صفّين ، شروع به سرزنش اين زن كرد . سپس به سوده گفت : خواستهءتو چيست ؟ سوده گفت : خداوند از تو دربارهء امور مسلمانان و آن چه به تو واگذار كرده ، سؤال خواهد كرد . هميشه از طرف تو كسى نزد ما مىآيد كه ما را مانند خوشهء گندم ، درو مىكند ، و چون اسپند مىكوبد و خوار مىكند و مرگ را به
مظهر حق (نگرشى اخلاقى بر فضائل و سيره امير المؤمنان على ع) (فارسى) — صفحة 168
مساهمون: الشيخ حسين المظاهري
ص١٦٨
هامش
( 2 ) . نهج البلاغة ، خطبهء 224 ، ص 347 .
( 3 ) . همان ، نامهء 45 ، ص 417 .