« اگر به اندازهء يك چشم بر هم زدن ، زمين از حجّت خالى شود ، زمين اهلش را فرو مىبرد » .
« بِيُمْنِهِ رُزِقَ الْوَرى وَ بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الْارْضُ وَ السَّماءُ » . « 1 » « به بركت او ( حجّت ) به مردم روزى داده مىشود و به خاطر وجود او آسمان و زمين پايدار است » .
از سوى ديگر حضرت مهدى « ارواحنا له الفداء » بعد از استقرار حكومت جهانى ، از دنيا مىروند .
نتيجهء مطب اين است كه بعد از آن حضرت بايد يكى از امامان زنده شوند و بر اين جهان حكومت كنند .
نكتهء قابل توجّه آن است كه مسألهء رجعت ، مانند معاد است كه ما تنها دور نمايى از آن در اختيار داريم ولى اصل آن مسلّم و ضرورى است و اثبات خصوصيّات آن مانند خصوصيّات معاد لازم نيست بلكه ممكن نيست .
امامان عليهم السلام و علما بر اصل رجعت تأكيد داشتهاند كه مايهء اميد ، رجاء ، خرسندى و نشاط ماست ، يعنى پروردگار بعضى از بندگانش را براى ديدن حكومت جهانى حضرت مهدى « ارواحنا له الفداء » بلكه براى كمك به آن عزيز زنده مىكند . همچنين پروردگار متعال ، اهل بيت عليهم السلام را براى ادامهء آن حكومت عدل شيرين جهانى زنده مىكند تا در سايهء آنان ، تمام مردم جهان يك زندگى انسانى داشته باشند .
امامان عليهم السلام مقيّد بودند در موارد حسّاس مسألهء رجعت را بدون ذكر خصوصيّات مطرح كنند ، همانگونه كه در زيارت جامعهء كبيره ، زيارت وارث و زيارت آل ياسين آمده است .
در زيارت جامعهء كبيره آمده است :
« وَ جَعَلَنى مِمَّنْ . . . . يَكِرُّ فى رَجْعَتِكُمْ » . « و ( خدا ) مرا از كسانى قرار دهد كه . . . . در رجعت شما بر مىگردند » .
« وَ اشْهِدُكُمْ انّى . . . . مُصَدِّقٌ بِرَجْعَتِكُمْ » . « و شما را گواه مىگيرم كه من . . . . رجعت شما را تصديق مىكنم » .
و در زيارت وارث عرض مىكنيم :
هامش
( 1 ) - مفاتيح الجنان ، دعاى عديله .