نظير اين روايات در كتابهاى معتبر شيعه و سنّى به تواتر ديده مىشود . « 1 » براى اهل انصاف و معرفت اين گونه روايات قابل توجيه بر امر ديگر نيست و به خوبى بر خلافت بلافصل اميرالمؤمنين على عليه السلام دلالت دارد و اگر توجيه نيز بشود ، توجيه كننده مىداند كه توجيه غلطى است و از لجاجت و عناد سرچشمه مىگيرد .
جريان غدير خم نيز به تواتر از سوى بيش از پانصد نفر از عالمان بزرگ شيعه و سنّى نقل شده است . بهترين كتابهايى كه دربارهء اين ماجرا سخن گفتهاند ، كتاب شريف « عبقات الانوار » و كتاب ارزشمند « الغدير » است . « 2 » جريان غدير خم به اختصار چنين است : پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله و سلم هنگام مراجعت از حَجَّة الوداع « آخرين مرتبهاى كه به حجّ مشرّف شدند » در محلّى به نام غدير خم توقّف كرده و دستور فرمودند تا پيش رفتگان بازگردند و صبر نمودند تا كسانى كه نيامدهاند به محل غدير خم برسند و بعد از گرد آمدن بيش از صد هزار نفر در آن بيابان فرمودند : بايد پيامى از خداوند را به مردم برسانم ، و در غير اين صورت ، هيچ كارى نكردهام ، سپس اين آيه را قرائت فرمودند ، اين آيه ابتدا در مكّه و سپس در غدير خم نازل شد :
« يا ايُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما انْزِلَ الَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ انْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ » .
« 3 » « اى پيامبر آنچه را از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است ( به مردم ) برسان و اگر ( چنين ) نكنى رسالت او را انجام ندادهاى ، خداوند تو را از ( گزند ) مردم حفظ مىكند » .
آنگاه نماز ظهر را خواندند و بر فراز يك بلندى رفته و به مردم فرمودند :
« من به زودى از ميان شما خواهم رفت »
سپس حديث ثقلين را خواندند ، آنگاه فرمودند :
هامش
( 1 ) - ر . ك : الكافى ، ج 8 ، ص 107 ؛ الامالى الصّدوق ، ص 174 ؛ صحيح مسلم ، ج 4 ، ص 1870 ؛ فضائل الصحابة ، ج 2 ، ص 633 ؛ سنن الترمذى ، ج 5 ، ص 641 و . . .
( 2 ) - ر . ك : عبدالحسين الامينى ، موسوعة الغدير فى الكتاب و السنّة و الادب ، ج 2 ، صص 527 - 510 .
( 3 ) - مائده / 67 .