پيامبر و عترت عليهم السلام نداشته است . اين ادّعا احتياج به بيان بيشترى دارد كه در اينجا مجال آن نيست ، ولى در تفسير اين آيات مىتوان به رواياتى اكتفا كرد كه از مبيّن قرآن ، يعنى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم صادر شده است . بيش از ده هزار روايت از پيامبر گرامى و عترت او راجع به حضرت مهدى - روحى و ارواح العالمين لتراب مقدمه الفداء - نقل شده است كه اين روايات را اهل تشيّع و تسنّن در كتابهاى معتبر خود آوردهاند . در اين روايات نام مبارك حضرت مهدى - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف - امامت او ، غيبت او ، تسلّط او بر جهان بعد از ظهور ، علامات ظهور و . . . . آمده است و بسيارى از اين روايات تواتر لفظى يا معنوى دارد ، مثلًا در بيش از سيصد روايت از شيعه و سنّى ، اين جمله آمده است كه :
« يَمْلَأُ اللَّهُ بِهِ الْارْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا كَما مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوراً » . « 1 » « بواسطهء حضرت مهدى ، خداوند زمين را پر از عدالت مىكند آنچنانكه از ظلم و جور پر شده است » .
دربارهء حضرت مهدى عليه السلام و امامت ايشان در فصلهاى بعدى ، سخن خواهيم گفت .
هامش
( 1 ) - كمال الدّين ، ج 2 ، ص 426 ؛ اعلام الورى ، ص 424 ؛ اليقين ، ص 494 ؛ كشف الغمّة ، ج 2 ، ص 521 ؛ بحار الانوار ، ج 36 ، ص 316 و ج 38 ، باب 61 ، ص 126 و . . .