براى نماز و روزه دادهاند دربارهء اين كار صادر نفرمودند و مىدانيم كه مسجد خود پيامبر ( ص ) چقدر ساده بود و حتى در ابتدا سقف هم نداشت .
فقط در حديث امّ ايمن كه زينب كبرى عليها السلام به عنوان دلدارى زين العابدين عليه السلام پس از روز عاشورا بيان مىكند اين جمله به عنوان خبر و پيشگويى آمده است كه مردم چنين و چنان مىكنند .
آرى اگر حكومت پيامبر صلى الله عليه و آله بود مردم را طورى تربيت مىنمود كه هيچ گونه نيازى به اين تشريفات ظاهرى نباشد و به جاى آن دردهاى اجتماعى درمان شود . ولى چه بايد كرد كه وقتى قدرت به دست على عليه السلام نباشد مذهب تجلّى حقيقى خود را در اجتماع پيدا نمىكند و بايد از راه ديگرى مذهب را تجلّى داد كه از ذهن مردم بيرون نرود و آن راه همين است كه خود مردم به طور فطرى انجام مىدهند . مساجد را عظمت ظاهرى مىدهند قبور بزرگان را به زينت طلا و نقره مىآرايند ، هنگام ورود رهبران مذهبى شعارها مىدهند وبرايش راه باز مىكنند و صلوات مىفرستند و دستش را مىبوسند ، و علاوه بر وجوه واجب شرعى ، هداياى جداگانه مىفرستند تا از نظر اقتصادى در فشار نباشد كه امام عليه السلام فرمود :
« منظور از قرض دادن به خدا در آيه قرآن ، هديه دادن به امام عليه السلام در حكومتهاى غاصب است » . « 1 » زين العابدين عليه السلام فرزند همان پيامبر صلى الله عليه و آله است كه نمىگذارد جلوى پايش بلند شوند و در جلسه امتياز مكانى برايش قايل شوند تا بالأخره با اصرار ابوذر براى شناسائى واردين اقدامى مىشود . . .
هامش
( 1 ) - به تفسير برهان در آيهء من ذالذى يقرض اللّه رجوع شود .