صورت كه هر روز يكى را براى خدا قربانى مىكنى و مىسوزانى . قربانى كردن در آن زمان به طريقهء سوزاندن بوده است . البته در خصوصيات تقسيمش هم تفاوتهايى وجود دارد كه در مجال بحث نمىگنجد .
2 - در باب 28 ، بند 9 و 10 ، از سفر اعداد ، آمده : در روز شنبه ، دو خرگوش دو سالهء صحيح قربانى مىكنى . كه اين حكم در باب 46 ، بند 4 و 5 ، نسخ گرديد ، به اين صورت كه 6 خرگوش را بايد روز شنبه قربانى كنى .
3 - در باب 30 ، بند 2 ، از سفر اعداد ، آمده است : اگر كسى براى خدا نذر كند يا قسم بخورد تا جان خود را به تكليفى الزام نمايد . پس كلام خود را باطل نسازد و بايد بر حسب آنچه از دهانش خارج شده ، عمل كند . بعد اين حكم در انجيل متى باب 5 ، بند 33 و 34 ، نسخ گرديده و مىگويد : شنيدهايد كه به اوّلين گفته شده است كه قسم دروغ مخور ، بلكه قسمهايت به خدا را وفا كن ، ليكن من به شما مىگويم ، هرگز قسم نخوريد ! 4 - در باب 21 بند ، 23 و 24 تورات دربارهء قصاص چنين آمده است : اگر اذيّتى حاصل شود ، آن گاه جان را در مقابل جان ؛ چشم در مقابل چشم ؛ دندان در مقابل دندان ، دست و پا ؛ در مقابل دست و پا ؛ زخم در مقابل زخم و لطمه را در مقابل لطمه قرار بده .
ولى اين حكم در شريعت عيسى در انجيل متى باب 5 بند ، 28 - 29 ، مىگويد :
شنيدهايد كه گفته شده است ، چشم در مقابل چشم ؛ دندان در مقابل دندان . لكن من به شما مىگويم با شرير مقاومت مكنيد ، بلكه هر كه به گونهء راست توزد ، طرف ديگر را نيز بياور كه بزند ، و اگر كسى خواست با تو دعوا كند و قباى تو را بگيرد ، عباى خود را هم به او واگذار . پس نسخ در اديان قبلى ، امرى قطعى است .
حل مسأله نسخ در قرآن
آيات ( تبيان للنّاس )
نَذِيراً لِلْبَشَرِ
؛
كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ
؛
كَافَّةً لِلنَّاسِ
و