جهانى است و . . . و از اين قبيل حرفها .
لكن بايد توجه نمود كه بيان حقيقت دين و مذهب ، بيان فطرت است . اختلاف از ناحيه كسانى است كه بر خلاف فطرت و حقيقت دين كار مىكنند ، به علاوه استغاثهء مظلوم و دادخواهى او در هيچ محيط و عرف و مجتمع عقلايى ، اختلاف افكنى حساب نمىشود زيرا بيان حق و حقطلبى هرگز مصداق اختلاف افكنى ( مذموم ) نيست . اين بيان عيناً همانند آن است كه كسى مال يا ناموس ديگرى را بربايد و چون مظلوم فرياد كند ، بگويند ساكت شو كه اختلاف مىشود !
آيات قرآنى و روايات مذهبى با تعبيرات گوناگون وارد شده است كه هر يك مربوط به جايى وناظر به موردى است . قرآن همانطور كه منادى وحدت و ضد تفرقه است . دعوت داعيان الهى را بهترين سخن مىداند : « و من أحسن قولًا ممّن دعا إلى الله و عمل صالحاً و قال إنّني من المسلمين ؛ چه كسى خوش سخنتر از آن كه دعوت به خدا كند و عمل شايسته نمايد و بگويد كه من از مسلمانان هستم . » « 1 » دعوت همهء انبياء موجب اختلاف در جامعه
هامش
( 1 ) - / فصلّت / 33