امامان پس از او مىباشد ، همانچه كه در دعاى ندبه هم مىخوانيم :
« و حبل الله المتين و صراطه المستقيم ؛
على عليه السلام پس از پيامبر صلى الله عليه و آله ريسمان محكم الهى و صراط مستقيم او بود » روايت ابن يزيد از امام كاظم عليه السلام و جابر از امام باقر عليه السلام را ببينيد : « على بن ابى طالب حبل الله المتين است » و « آل محمد حبل الله است كه خداوند دستور به تمسك به آن داده است » . در تفسير على بن ابراهيم هم آمده : « منظور توحيد و ولايت است » . در روايت معانى الاخبار صدوق آمده است : حبل الله قرآن است ، امام و قرآن از هم جدا نيستند ، قرآن به امام هدايت مىكند و امام به قرآن » « 1 »
نكتهء ديگرى كه لازم است مورد توجّه قرار گيرد اين است كه بحث علمى و تحقيق تاريخ ، وحدت را بر هم نمىزند بلكه نوع برخورد و درگيرى جدال و مراء و تعصّب است كه به ناراحتى و جدائى مىانجامد و گرنه حتى بحثهاى مربوط به اصل توحيد ميان مسلم و كافر ، اگر انسانى و بدون عصبيّت انجام شود هيچ گونه منافاتى با رفاقت و همزيستى مسالمتآميز ندارد . خود من شخصا
هامش
( 1 ) - / به تفسير برهان و نور الثقلين در ذيل آيهء 103 آل عمران رجوع فرماييد