شده ، عدّهاى مؤمن به برنامه پيامبران و عدهاى كافر شدند و درگيرىهاى شديدى بين آن دو گروه پيدا شده است . قرآن مىفرمايد : « كان الناس أمّة واحدة فبعث اللّه النبيّن مبشّرين و منذرين . . . ؛ مردم همه يك پارچه بودند خداوند پيامبران را براى تبشير و انذار فرستاد و كتاب را به حق همراهشان كرد تا بين مردم در موضوع اختلافشان حكم كند و در آن اختلاف نكردند مگر كسانى كه كتاب را دريافت كرده ، پس از آن كه دلائل روشن به آنان رسيده بود ، از سر ظلم . . . » « 1 »
پس مردم پيش از نزول كتب و ارسال رسل يك پارچه بودند يعنى اختلاف مذهبى نداشتند زيرا مذهبى و كتابى نبود . . . ، ليكن اگر انبياء نبودند همه در گمراهى و ضد ارزش و خلافت فطرت بودند ، با آمدن انبياء اگر همه اصلاح نشدند اقلًا عدهاى نجات يافتند ، دعوتى كه براى نجات غريق باشد اختلاف افكنى نيست . اختلاف را آنها مىافكنند كه ستم مىكنند ، انحصارطلبى مىكنند ، حق ديگران را مىبرند ، ادّعاى ناحق مىكنند ، غصب حكومت و مقام مىكنند . آن گاه اگر كسى بگويد شما شايسته نيستيد مىگويند
هامش
( 1 ) - / بقره ، 213