پيامبر صلى الله عليه و آله اعتبار سندى ندارد ، ليكن كذب و بطلان آن هم ثابت نيست . قسمت اخير را جنة العاصمة / 148 از « كشف اللئالى » تأليف صالح بن عبدالوهاب عرندس نقل مىكند . مستدرك سفينة البحار هم در ج 3 ، ص 334 از « مجمع النورين » / 14 مرحوم فاضل مرندى نقل مىكند نويسنده ضياء العالمين كه جد امّى مرحوم صاحب جواهر مىباشد نيز نقل مىكند .
مرحوم تهرانى در « شفاء الصدور فى شرح زيارة العاشور » / 84 و . . . نيز نقل مىكند ، صالح بن عبدالوهاب و برخى روات سائق او مجهول هستند ولى اين نكته دليلى بر كذب روايت نيست .
به علاوه اينكه بايد توجه گردد كه اثبات وثاقت روات احكام فقهى ، با راويان اعتقاديّات ، متفاوت است . چرا كه راويان احكام فقهى مشكلى در رفت و آمد و معاشرت نداشتهاند ، و بدين جهت عدالت و وثوق آنها مورد كلام و بحث واقع مىشده است ليكن راويان اعتقاديات خصوصاً مسائل دور از دسترس فهم متعارف مردم ، افرادى منزوى از معاشرت متعارف و معمول ، بودهاند و چندان اهل تماس در مجامع متعارف و مطرح در مباحث روز ، نبودهاند و چه بسا كه مجهول بودن آنها امرى متوقّع بوده و ضررى
حديث لو لا فاطمه ... (فارسى) — صفحة 142
مساهمون: الشيخ محمد علي الگرامي القمي
ص١٤٢