تخطي إلى المحتوى الرئيسي

خدا در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 203

مساهمون:

ص٢٠٣

فصل دهم : تجلّى « اللّه » در قرآن

در اين خطبه دقّت بفرماييد : « فبعث محمّدا صلّى اللّه عليه و إله بالحقّ ليخرج عباده من عبادة الأوثان إلى عبادته ، و من طاعة الشّيطان إلى طاعته ، بقران قد بيّنه و أحكمه ليعلم العباد ربّهم إذ جهلوه ، و ليقرّوا به بعد إذ جحدوه ، و ليثبتوه بعد إذ أنكروه . فتجلّى لهم سبحانه فى كتابه من غير أن يكونوا رأوه بما أراهم من قدرته ، و خوّفهم من سطوته و كيف محق من محق بالمثلات ، و احتصد من احتصد بالنّقمات ؛ خداوند « محمّد » را - درود خدا بر او و خاندانش - براستى فرستاد تا بندگانش را از ذلّت بت‌پرستى به عزّت خداپرستى رساند و از پيروى شيطان به اطاعت الهى مشرّف گرداند ، به قرآنى كه آن را روشن و استوار داشت تا بندگان ، پروردگار خويش بازشناسند و از تاريكى جهل به در آيند و پس از تخلكامى كفر و انكار ، كامشان به اقرار يكتاپرستى شيرين گردد و ابرهاى سنگين و سياه شرك و لجاجت از افق زندگيشان دور شود و حق را پذيرا گردند . آنگاه خداى سبحان در كتابش جلوه كرد و با نمايش قدرت ، و ترساندن از